strona główna mapa strony kontakt
Rodzina
Spotkania Małżeńskie
www.mateusz.pl/goscie/spotkaniamalzenskie
Małżeńskie Drogi
www.malzenstwo.pl
Fundacja Rodzić po Ludzku
www.rodzicpoludzku.pl
Komitet upowszechnienia karmienia piersią
www.laktacja.pl

10 przykazań dla młodych małżonków

1. Nie stawiaj, poza Bogiem, żadnej innej wartości ponad miłość małżeńską.
Niech to będzie miłość ofiarna, poświęcająca się i przebaczająca. Niech będzie poprawnie rozumiana jej istota: że miłość nie polega tylko na przemijającym uczuciu, lecz na przyjaźni, na życzeniu i czynieniu dobra kochanej osobie. Pamiętajcie, że największym wrogiem waszej miłości jest egoizm, brak zaufania i alkoholizm.

2. Nie rań niestosownym słowem, gestem czy zachowaniem.
Wytwarzajcie atmosferę pokoju, miłości i życzliwości. Wychowujcie się nawzajem na ludzi opanowanych, którzy nie kierują się odruchami. Pamiętajcie, że we wzajemnych odniesieniach małżonków obowiązują zasady dobrego wychowania.

3. Pamiętaj o roli czynnika religijnego w waszym małżeństwie.
Traktujcie go na serio, gdyż od niego w dużej mierze zależeć będzie szczęście i trwałość waszego związku. Módlcie się wspólnie jako małżonkowie i jako rodzice z dziećmi, gdyż wspólna modlitwa jednoczy małżonków i rodzinę. Bierzcie czynny i pełny udział we Mszy św. w każdy dzień święty, a w razie możności także w dzień powszedni czy z okazji uroczystości rodzinnych.
Dokształcajcie się religijnie przez lekturę Pisma św., katolickiej prasy i książek o treści religijnej, by wiarę swoją czynić świadomą i zaangażowaną.

4. Należycie wypełniaj obowiązek chrześcijańskiego wychowania.
Przekazujcie swoim dzieciom znajomość podstawowych prawd wiary, modlitwy i praktyk życia religijnego. Nauczcie je otwierania się na drugiego człowieka, zauważania jego potrzeb, jak również życia w społeczności. Nauczcie też wartościowania swych czynów w świetle dekalogu i Ewangelii. W trudnym okresie dojrzewania nie łamcie rygoryzmem, lecz, nie tracąc zaufania, wychowujcie poprzez dialog i cierpliwą, rzeczową argumentację.
Wychowujcie przykładem własnego życia.

5. Miej szacunek dla każdego poczętego życia.
Bóg jest jego dawcą, więc nie niszczcie go za żadnym i czyimkolwiek wskazaniem. Pamiętajcie, że tzw. ,,zabieg" jest straszną zbrodnią popełnioną na bezbronnym dziecku, które jest człowiekiem od chwili poczęcia. Pamiętajcie, że zabiciem człowieka jest również stosowanie środków wczesnoporonnych.
Pamiętajcie, iż palenie papierosów i picie alkoholu w czasie ciąży stanowi zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia dziecka.

6. Świadomie buduj jedność, wierność i trwałość swego małżeństwa.
Pamiętajcie, że Chrystus uczył: „Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela". Noszona obrączka niech zawsze wam przypomina wierność i nierozerwalność małżeństwa oraz dozgonną przyjaźń. Na przekór fali powszechnego zdemoralizowania bądźcie sobie wierni we wszystkich okolicznościach i rozłąkach.

7. Swoją postawą i sumiennością buduj uczciwość wśród najbliższych i w społeczeństwie.
Nigdy nie pochwalajcie nieuczciwości. Pamiętajcie, że więcej znaczy być niż mieć. Pracujcie uczciwie i odpowiedzialnie oraz doskonalcie się tak duchowo, jak i w wykonywanym zawodzie.
Pamiętajcie, że własność społeczna nie jest waszą osobistą własnością, a przywłaszczanie jej jest kradzieżą.

8. W konfliktowych sytuacjach umiej budować zgodę i lepsze zrozumienie przez prowadzony dialog.
Liczcie się z prawdą życiową, że nie ma chodzących ideałów i że każdy człowiek jest inny. Akceptujcie się takimi, jakimi jesteście, cierpliwie wzajemnie się wychowując ku jedności przekonań i postaw. Umiejcie ustępować, przepraszać, dziękować, uśmiechać się. Pytajcie sami siebie: co we mnie należy zmienić, by ułatwić wzajemne zrozumienie i jedność.
Nie wypominajcie w nieskończoność tego, co raz zostało wybaczone. Czyńcie wasze małżeństwo partnerskim, pomagając sobie wzajemnie w domowych obowiązkach.
Przedyskutujcie, jakie cechy dobrego męża, dobrej żony uważacie  za  najważniejsze i przestrzegajcie uzgodnionych ustaleń. Pamiętajcie o specjalnej łasce otrzymanej w dniu przyjęcia sakramentu małżeństwa do godnego spełnienia swych nowych obowiązków. Wzywajcie jej w trudnych sytuacjach.

9. Akceptuj naukę Kościoła o etycznym planowaniu rodziny.
Nauczcie się świadomie kierować procesem ludzkiej rozrodczości, by nie żyć w ciągłym lęku przed niepożądaną ciążą. Pamiętajcie, że antykoncepcja jest ciężkim wykroczeniem przeciw prawu Bożemu i powoduje ujemne skutki dla zdrowia fizycznego i psychicznego u tych, którzy ją stosują. Korzystajcie z parafialnej poradni małżeńskiej, gdzie spotkacie się z życzliwością i pomocą.

10. Bądź trzeźwy i wychowuj do trzeźwości.
Pamiętajcie, że pijaństwo jest ciężkim wykroczeniem przeciw prawu Bożemu. Trzeba też, byście dobrze zdawali sobie sprawę, że alkoholizm jest naszym wielkim narodowym nieszczęściem, zagrożeniem naszego bytu narodowego i samounicestwianiem się Polaków. Pamiętajcie o prawie działania alkoholu w organizmie człowieka: jest to wytwarzanie tzw. głodu alkoholowego, którego zaspokojenia organizm natarczywie się domaga. To z kolei powoduje uzależnienie i bezwolność, stan, w którym uzależniony już nie może nie pić.
Kto pije częściej, choćby w niewielkich ilościach, na pewno stanie się uzależniony od alkoholu. Nie dajcie się wciągnąć w towarzystwo pijących i nie stwarzajcie okazji do picia. Nie wynagradzajcie alkoholem.
Pamiętajcie o zasadzie:
,,Przez abstynencję wielu do trzeźwości wszystkich". Umacniajcie innych w trzeźwości swoją, choćby okresową, abstynencją, która jest wynagrodzeniem Bogu za grzechy, pomocą dla słabych, wyrzutem dla nieumiarkowanych.
Módlcie się o trzeźwość i opamiętanie dla pijących, współpracujcie z parafialną akcją wychowującą społeczeństwo do trzeźwości.

o. Piotr Mielczarek

Żelazne reguły wychowawcze dla rodziców
 
1. Nigdy nie kłóćcie się przy dzieciach. Jeżeli zaistnieją nieporozumienia, załatwcie to między sobą, bez świadków.
2. Nigdy nie róbcie sobie wymówek przy dzieciach i nie sprzeczajcie się, zwłaszcza na ich temat.
3. Nigdy nie pozwalajcie dzieciom na rzeczy zabronione przez drugie z rodziców.
4. Nigdy nie zwierzajcie się dziecku z wzajemnych żalów.
5. Nigdy nie wypominajcie sobie wad ani przewinień w obecności dzieci.
6. Nigdy nie podważajcie szacunku ani nie osłabiajcie miłości dziecka do drugiego z rodziców.
7. Nie mówcie dziecku: „Tylko nie mów tego mamie", albo „Nic nie powiedz ojcu".
8. Nie mówcie dziecku: „Powiem tatusiowi, jaki byłeś dziś niegrzeczny". Jeżeli dzieci straszy się ojcem, to jak mogą go kochać i mieć do niego zaufanie?
9. Nie wydawajcie dzieciom nieprzemyślanych poleceń. Nie wolno ich też co chwila zmieniać, aby dziecko nie spostrzegło, że nakazy i zakazy zależą wyłącznie od chwilowych humorów czy nastrojów.
10. Nigdy nie wyróżniajcie żadnego z dzieci, lecz wszystkie traktujcie sprawiedliwie.
11. Nie bądźcie rodzicami, którzy wszystko wykonują za dzieci, ale stawiajcie im słuszne wymagania i powoli wdrażajcie do samodzielnej pracy.
12. Bądźcie tacy, jakimi chcielibyście widzieć wasze dzieci.


Filary dobrego wychowania
 
1. Wymagająca miłość do dzieci (wychowanków).
2. Sprawiedliwość wobec nich wszystkich.
3. Stały przykład uczciwego życia rodziców (wychowawców).
4. Rozumienie potrzeb dzieci (wychowanków).
5. Czas im poświęcony. (Nie żałuj im tego).

Dziesięć przykazań dojrzałego ojcostwa


I. Szukaj Boga jako Ojca
     Tylko doświadczenie Boga jako Ojca kochającego odwieczną miłością swojego Syna, może być ostatecznym fundamentem ludzkiej miłości rodzicielskiej: ojcowskiej i macierzyńskiej. Odkrycie ojcowskiego obrazu Boga staje się więc dla mężczyzny najgłębszym fundamentem, na którym może on zbudować świadome i dojrzałe powołanie do bycia ojcem.
II. Stawaj się dobrym synem, abyś mógł być dobrym ojcem
     Dla młodego mężczyzny drogą do doświadczenia ojcostwa jest doświadczenie synostwa. Trzeba najpierw nauczyć się być miłosiernym, wiernym i pokornym synem, aby móc stawać się następnie miłosiernym, wiernym i pokornym ojcem.
III. Opuść ojca i matkę
     Rzeczywiste, fizyczne i emocjonalne opuszczenie rodziców jest koniecznym warunkiem dobrego małżeństwa i ojcostwa (macierzyństwa). Opuszczenie to dokonuje się jednak nie tyle przez "wyjście z domu", "oddzielenie od rodziców", ale poprzez pojednanie się i więź z nimi. Opuszczenie i wolność wobec rodziców jest istotnym warunkiem więzi ze współmałżonkiem.
IV. Ofiaruj dzieciom bezpieczeństwo i miłość w pełnej rodzinie
     Dziecko potrzebuje nie tylko indywidualnej miłości ojca i matki, ale także wzajemnej miłości obojga rodziców. Poprzez tę miłość dziecko "dowiaduje się" czym jest ludzka miłość, rodzina, małżeństwo; w pełnej rodzinie doświadcza oparcia i poczucia bezpieczeństwa.
V. Zaufaj swoim dzieciom
     Dziecko spontanicznie ufa ojcu, kiedy czuje się przez niego kochane i doświadcza jego zaufania. Zaufanie rodzi zaufanie. Wiara ojca w syna - córkę jest fundamentem prawdziwego ojcostwa.
VI. Zbuduj własny autorytet wobec dzieci
     Być ojcem znaczy oddać się do dyspozycji rodziny i dzieci, służyć im i być za nie odpowiedzialnym. Tylko ojciec odpowiedzialny nauczy odpowiedzialności swoje dzieci. Autorytet ojca nie jest jego przywilejem, ale jego służbą.
VII. Kochaj dzieci miłością bezinteresowną
     Dziecko rodzi się jako owoc miłości wzajemnej swoich rodziców oraz bezinteresownej miłości do "nowej istoty", którą wydają na świat. Okazuj swemu dziecku miłość bez stawiania warunków. Miłość ta jest zawsze odbiciem bezinteresownej miłości Ojca Niebieskiego do swoich dzieci.
VIII. Naucz dzieci radości zmagania i walki
     Szczególnym zadaniem ojca wobec dzieci jest wprowadzenie ich w umiejętność zmagania się i walki o godne i uczciwe życie własne oraz swoich najbliższych. Rzeczy wielkich i dobrych nigdy nie zdobywa się łatwo.
IX. Stwarzaj klimat wolności wobec dzieci
     Ojciec nie jest panem swojego dziecka. Wolność i zaufanie pomiędzy ojcem a dzieckiem tworzy więź przyjaźni i partnerstwa. Zależność dziecka wobec ojca oraz klimat wolności rozwijają jego (dziecka) dojrzałość i odpowiedzialność.
X. Ofiaruj dzieciom każdego dnia trochę czasu
     Ojcostwo od chwili przyjścia na świat dziecka wymaga czasu. Brak więzi spowodowany brakiem czasu ojca rzutuje negatywnie na rozwój emocjonalny, intelektualny i duchowy dziecka.
(Opracowano na podst. "Dziesięć przykazań dojrzałego ojcostwa wg Józefa Augustyna SJ")


Apel Twojego Dziecka


•    Nie psuj mnie, dając mi wszystko, o co Cię proszę. Niektórymi prośbami jedynie wystawiam Cię na próbę.
•    Nie obawiaj się postępować wobec mnie twardo i zdecydowanie. Ja to wolę, bo to daje mi poczucie bezpieczeństwa.
•    Nie pozwól mi ukształtować złych nawyków. Ufam, że Ty mi pomożesz wykryć je w zarodku.
•    Nie rób tak, abym czuł się mniejszy niż jestem. To jedynie sprawia, że postępuję głupio, aby wydawać się dużym.
•    Nie karć mnie w obecności innych. Najbardziej mi pomogą, gdy mówisz do mnie spokojnie i dyskretnie.
•    Nie ochraniaj mnie przed konsekwencjami. Potrzebne mi są również doświadczenia bolesne.
•    Nie rób tak, abym swoje pomyłki uważał za grzechy. To zaburza moje odczucie wartości.
•    Nie przejmuj się zbytnio, gdy mówię: „ja Cię nienawidzę". To nie Ciebie nienawidzę, ale Twojej władzy, która mnie niszczy.
•    Nie przejmuj się zbytnio moimi małymi dolegliwościami. One jednak przyciągają Twoją uwagę, której potrzebuję.
•    Nie gderaj, jeżeli będziesz tak robił, to będę się bronił przez udawanie głuchego.
•    Nie dawaj mi pochopnych obietnic, bo czuję się bardzo zawiedziony, gdy ich później nie dotrzymujesz.
•    Nie zapominaj, że nic potrafię wyrazić siebie tak dobrze, jak bym chciał. Dlatego też niekiedy mijam się z prawdą.
•    Nie przesadzaj co do mojej uczciwości. To mnie krępuje i doprowadza do kłamania.
•    Nie zmieniaj swych zasad postępowania ze względu na układy. To wywołuje we mnie zamęt i utratę wiary w Ciebie.
•    Nie zbywaj mnie, gdy stawiam Ci pytania. W przeciwnym wypadku zobaczysz, że przestanę Cię pytać, a informacji poszukam gdzie indziej.
•    Nic mów mi, że mój strach i obawy są głupie. One są bardzo realne.
•    Nigdy nawet nie sugeruj, że Ty jesteś doskonały i nieomylny. Przeżywam bowiem zbyt wielki wstrząs, gdy widzę, że nie jesteś taki.
•    Nigdy nawet nie myśl, że usprawiedliwianie się przede mną jest poniżej Twojej godności. Uczciwe usprawiedliwianie się wzbudza we mnie nadzwyczajną serdeczność ku Tobie.
•    Nie zapominaj, że lubię eksperymentować. Nie zabraniaj mi eksperymentować, gdyż bez tego nie mogę się rozwijać.
•    Nie zapominaj, jak szybko rosnę. Jest Ci zapewne trudno dotrzymać mi kroku, ale proszę Cię, postaraj się.


Drogi do naszych dzieci

1.    Przyglądaj się dziecku jak komuś, kto odbywa ciężką wspinaczkę pod wysoką górę.
2.    Zauważaj jego mocne strony.
3.    Naucz się słuchać.
4.    Szanuj uczucia swego dziecka.
5.    Każdego dnia doceń coś, co dziecko zrobi dobrze.
6.    Dziel się z dzieckiem swoimi uczuciami.
7.    Bądź stanowczy pomagając dziecku w dokonywaniu zdrowych wyborów.
8.    Dziel się z wychowawcą tym, co lubisz i podziwiasz w swoim dziecku.
9.    Ucz swoje dziecko, że jest nie tylko samym ciałem.
10.    Twórz i pielęgnuj pozytywną atmosferę w domu.
11.    Ciesz się i baw ze swoim dzieckiem.
12.    Dawaj dziecku to, co masz w sobie cennego i ważnego.
13.    Interweniuj, gdy twoje dziecko mówi o sobie negatywnie.
14.    Mów szczerze o wszystkich oczekiwaniach - swoich własnych i dziecka.
15.    Pozwalaj dziecku brać udział w decyzjach jego samego i waszej rodziny.
16.    Słuchaj nie osądzaj.
17.    Jasno formułuj wymagania.
18.    Wprowadź na stałe humor w wasze życie.
19.    Nigdy nie zawstydzaj, nie ośmieszaj ani nie wprowadzaj dziecka w zakłopotanie.

Wasze dzieci nie są waszymi dziećmi.
Są synami i córkami wezwania samego Życia,
Przychodzą przez was, ale nie do was.
I chociaż są z wami,
Nie do was należą.
Możecie dać im waszą miłość, ale nie wasze myśli,
Ponieważ oni mają swoje własne myśli.
Możecie przyjąć ich ciała, ale nie ich dusze.
Ponieważ ich dusze mieszkają w domu przyszłości,
Którego nie możecie poznać, nawet w waszych snach.
Możecie starać się być jak oni,
Ale nie próbujcie zrobić ich podobnymi do was.
Ponieważ życie się nie cofa, ani nie zatrzymuje się
w dniu wczorajszym.
Jesteście łukami, przez które wasze dzieci,
Jak żywe strzały są wyrzucane.
Oby naciągnięcie tego łuku rękami Strzelca
było napięciem ku radości.

                                        Gibran Kahlil

...........................................................................................................................................

   « powrót


stronę odwiedziło 586170
copyright © 2007 LICHEŃSKIE CENTRUM POMOCY powered by ARTplus